Co to jest terapia poznawczo-behawioralna?

Terapia poznawczo-behawioralna jest krótkoterminową metodą leczenia.
Jej inicjatorem na początku lat sześćdziesiątych XX wieku był doktor medycyny
Aaron T. Beck (wówczas adiunkt na Uniwersytecie Pensylwanii). Był on dogłębnie
przeszkolony w zakresie psychoanalizy i prowadził własną praktykę. Podjął kroki do
wykazania empirycznej prawomocności tej teorii, ponieważ zależało mu, aby naukowe środowisko medyczne w pełni je zaakceptowało. Przeprowadził w tym kierunku serię eksperymentów, które jednak nie zakończyły się uprawomocnieniem
psychoanalitycznego podejścia do depresji, której to w szczególności doktor poświęcał swoją działalność. Wówczas doszedł do wniosku, że pacjentom potrzebna jest krótkoterminowa metoda leczenia, której jednym z głównych celów będzie konfrontowanie depresyjnego myślenia z rzeczywistością. Pierwotnie, opracowaną przez siebie
metodę, Aaron T. Beck nazwał „terapią poznawczą”. Obecnie, określenie „terapia
poznawcza” jest używane jako synonim „terapii poznawczo-behawioralnej”.


Terapia ta jest:

–   ustrukturyzowana;

–   krótkoterminowa;

–   zorientowana na teraźniejszość;

– nastawiona na rozwiązywanie bieżących problemów
i zmianę dysfunkcjonalnego (nieadekwatnego lub nieprzydatnego) myślenia
i zachowania.

Początkowo, była ona przeznaczona do pracy z pacjentami z depresją.
Dziś, jest dedykowana pacjentom z rozmaitymi zaburzeniami
i problemami.


Leczenie oparte jest na:

– poznawczym opracowaniu przekonań i strategii behawioralnych, które
charakteryzują konkretne zaburzenie;

– konceptualizacji, czyli zrozumieniu poszczególnych pacjentów
(ich konkretnych przekonań i wzorców zachowania).

Terapeuta podczas swojej pracy z pacjentem dąży do wywołania u niego zmiany
poznawczej, przez co rozumie się modyfikację jego myślenia
i systemu przekonań.

CELEM jest spowodowanie trwałej zmiany emocjonalnej
i behawioralnej.

Terapia poznawczo-behawioralna adresowana jest do pacjentów o różnym poziomie wykształcenia, dochodów, jak również w różnym wieku – od małych dzieci do osób starszych.

Obecnie jest wykorzystywana między innymi w:

– placówkach medycznych;

– szkołach;

– więzieniach.

Terapia poznawczo-behawioralna jest stosowana w formie przeznaczonej dla grup, par i rodzin.

Długość sesji terapeutycznej jest dostosowana do indywidualnych możliwości
i potrzeb pacjentów.

mgr Joanna Hikert – psycholog, terapeuta

Na podstawie: Beck J.S., Terapia poznawczo-behawioralna, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *