Co to jest terapia poznawczo-behawioralna?

Terapia poznawczo-behawioralna jest krótkoterminową metodą leczenia. Jej inicjatorem na początku lat sześćdziesiątych XX wieku był doktor medycyny Aaron T. Beck (wówczas adiunkt na Uniwersytecie Pensylwanii). Był on dogłębnie przeszkolony w zakresie psychoanalizy i prowadził własną praktykę. Podjął kroki do wykazania empirycznej prawomocności tej teorii, ponieważ zależało mu, aby naukowe środowisko medyczne w pełni je zaakceptowało. Przeprowadził w tym kierunku serię eksperymentów, które jednak nie zakończyły się uprawomocnieniem psychoanalitycznego podejścia do depresji, której to w szczególności doktor poświęcał swoją działalność. Wówczas doszedł do wniosku, że pacjentom potrzebna jest krótkoterminowa metoda leczenia, której jednym z głównych celów będzie konfrontowanie depresyjnego myślenia z rzeczywistością. Pierwotnie, opracowaną przez siebie metodę, Aaron T. Beck nazwał „terapią poznawczą”. Obecnie, określenie „terapia poznawcza” jest używane jako synonim „terapii poznawczo-behawioralnej”.


Terapia ta jest:

–   ustrukturyzowana;

–   krótkoterminowa;

–   zorientowana na teraźniejszość;

– nastawiona na rozwiązywanie bieżących problemów i zmianę dysfunkcjonalnego (nieadekwatnego lub nieprzydatnego) myślenia i zachowania.

Początkowo, była ona przeznaczona do pracy z pacjentami z depresją. Dziś, jest dedykowana pacjentom z rozmaitymi zaburzeniami i problemami.


Leczenie oparte jest na:

– poznawczym opracowaniu przekonań i strategii behawioralnych, które charakteryzują konkretne zaburzenie;

– konceptualizacji, czyli zrozumieniu poszczególnych pacjentów (ich konkretnych przekonań i wzorców zachowania).

Terapeuta podczas swojej pracy z pacjentem dąży do wywołania u niego zmiany poznawczej, przez co rozumie się modyfikację jego myślenia i systemu przekonań.

CELEM jest spowodowanie trwałej zmiany emocjonalnej i behawioralnej.

Terapia poznawczo-behawioralna adresowana jest do pacjentów o różnym poziomie wykształcenia, dochodów, jak również w różnym wieku – od małych dzieci do osób starszych.

Obecnie jest wykorzystywana między innymi w:

– placówkach medycznych;

– szkołach;

– więzieniach.

Terapia poznawczo-behawioralna jest stosowana w formie przeznaczonej dla grup, par i rodzin.

Długość sesji terapeutycznej jest dostosowana do indywidualnych możliwości i potrzeb pacjentów.

mgr Joanna Hikert – psycholog, terapeuta

Na podstawie: Beck J.S.,
Terapia poznawczo-behawioralna, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego,
Kraków 201

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *